Problematyka śmierci w literaturze

Kostucha śledzi poczynania postaci w poezji i prozie od niepamiętnych lat. Mamy z nią styczność w Biblii, w literaturze wszystkich epok. Pytanie: „co znajduje się po śmierci?” przez cały czas zastanawia ludzkość. W różnorodnych częściach świata rozwinęły się różnorodne metody grzebania zmarłych.

Czasami zmarli po skremowaniu rozrzucani są po świecie, inni ludzie grzebani za pomocą usług pogrzebowych w okolicach miejsca zamieszkania. Na Dalekim Wschodzie znajdują się zwisające trumny, w innym miejscu z prochów z ciał wyrabia się ozdoby, pozostałe ciała najzwyczajniej w świecie pozostawia się na zewnątrz oraz umożliwia sępom ich skonsumowanie.

Odczytując bajki z dawnych wieków oraz przeróżnych kultur można uchwycić niesamowicie wiele przykładowo o tradycjach pogrzebowych. Kostucha ukazuje się w każdym gatunku literackim, choćby w bajkach dla dzieci. Zazwyczaj ukazywana jest jak coś niechcianego, koniecznego oraz okrutnego, a pochówek bohaterów kojarzy się z bólem.

Skoro śmierć towarzyszy egzystencji każdego człowieka, bywa przedmiotem istniejącym i istotnym również w książkach. Tym samym tradycje , związane z pogrzebem również nie bywają bardziej nieistotne. Autor, chcąc przekazać całkowicie pewien nastrój pewnych czasów, zazwyczaj powinien przekazywać fakty, szczególnie jeśli pisze się o tradycjach pochówku swoich bohaterów, w szczególności tych rzeczywistych.

Bowiem czy czytanie na temat faraonów grzebanych na przykład po katolicku w grobach z krzyżem, miast w piramidach mogłoby być autorytatywne dla czytelnika? Czyż zakłady zajmujące się pogrzebami postawione na Islandii w czasach Wędrówki Ludów, gdy w końcu swoich nieżyjących bliskich wypuszczali na łódkach na wodę byłyby realistycznym obrazkiem?

Na terytorium polski, mieszkając w metropolii, bywa się względnie przywykłym do mijania usług pochówkowych, wystawionych na pokaz trumien albo urn, ponieważ zakładów takich otwartych jest co niemiara, a konkurencja w branży cały czas wzrasta. Posługi pogrzebowe zabierają zwłoki nieżyjącego z miejsca śmierci, przygotowują je do pogrzebu. Wszędzie na ziemi przebieg pogrzebu prezentuje się całkiem inaczej, natomiast właśnie twórczość pisarska, oprócz przeżyć opisywanych osób, daje wgląd w tradycje pogrzebowe, kultywowane w danym miejscu i czasie.